ΜΕΝΝ: Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών… Ένας άγνωστος κόσμος που δεν θα γνώριζα ποτέ, αν δεν είχα γεννήσει πρόωρα τα δίδυμα μωρά μου.
ΜΕΝΝ: Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών. Εδώ φιλοξενούνται νεογνά που έχουν γεννηθεί πρόωρα και ίσως έχουν προβλήματα υγείας.
Η ΜΕΝΝ λειτουργεί σε τρία επίπεδα: Εντατική, Ενδιάμεση και Απλή νοσηλεία. Στην Εντατική φιλοξενούνται πρόωρα νεογνά που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα και χρειάζονται αναπνευστική υποστήριξη. Στην Ενδιάμεση Ι κι Ενδιάμεση ΙΙ μεταφέρονται τα νεογνά από την Εντατική όταν βελτιώνεται η κατάσταση της υγείας τους. Στην Απλή παρακολούθηση οι μανούλες μπορούν να τα θηλάσουν ή να τα ταΐσουν με μπιμπερό για λίγες μέρες πριν τα πάρουν τελικά σπίτι, αφού έχουν πάρει το κατάλληλο βάρος κι έχουν ξεπεράσει τα οποιαδήποτε προβλήματα υγείας.
Τα θαύματα της ΜΕΝΝ
Όσο ήμουν έγκυος, ονειρευόμουν τη στιγμή που θα κρατήσω στην αγκαλιά μου τα υπέροχα μωρά μου. Στα σεμινάρια που είχα παρακολουθήσει στο μαιευτήριο λίγους μήνες νωρίτερα, μας είχαν συμβουλεύσει να κάνουμε rooming in και αποκλειστικό θηλασμό. Πόσο μακριά από την πραγματικότητα ήταν όμως όλα αυτά για εμένα και τα διδυμάκια μου…
Τα αγοράκια μου έρχονται ξαφνικά, νωρίτερα από ότι τα περιμέναμε, 34 εβδομάδες και 3 μέρες. Με το που γεννιούνται, τα βάζουν σε θερμοκοιτίδες και τα μεταφέρουν στη ΜΕΝΝ για αναπνευστική υποστήριξη. Πόσο βασανιστικό για μία λεχώνα να είναι μακριά από τα μωρά της…
Την επόμενη μέρα της καισαρικής, αποφασίζω να πάω κοντά τους. Ανυπομονώ να τα δω. Διασχίζοντας τον διάδρομο της ΜΕΝΝ, βλέπω στους τοίχους φωτογραφίες από άλλα μωρά που είχαν γεννηθεί πρόωρα και την μετέπειτα εξέλιξή τους. 23η εβδομάδα, 25η, 30η… Σε ένα είχαν περάσει στο χεράκι του τη βέρα του μπαμπά του. Ήταν τόσο μικρό, που τού ήταν σαν βραχιολάκι! Ένιωσα ένα σφίξιμο στην καρδιά. Τόσο μικρά νεογνά και τα κατάφεραν… Πόσο καιρό όμως παρέμειναν εδώ;
Πολύς κόσμος περιμένει υπομονετικά στην αίθουσα αναμονής. “Μα καλά τόσα πολλά νεογνά φιλοξενεί η ΜΕΝΝ;”, αναρωτιέμαι με αφέλεια. Πού να ήξερα ότι σε αυτή την αίθουσα, τις επόμενες μέρες, θα περίμενα κι εγώ με αγωνία για να δω τα μωρά μου…
Η Αγία Υπομονή
Ανοίγει η πόρτα και μας δίνουν αυστηρές οδηγίες πριν την είσοδό μας στη ΜΕΝΝ. Πλένω προσεχτικά τα χέρια μου με σαπούνι από τον αγκώνα και κάτω, σκουπίζομαι με χαρτί, χωρίς να ακουμπήσω κάτι άλλο και απολυμαίνω με ειδικό τζελ. Φοράω μάσκα και είμαι επιτέλους έτοιμη να δω τα μωρά μου.
Καθώς απολυμαίνω τα χέρια μου, πέφτει η ματιά μου σε μία εικόνα στον τοίχο δίπλα μου. Είναι η Αγία Υπομονή… Αντιλαμβάνεσαι πόση υπομονή χρειάζεται ένας γονιός όταν μπαίνει από την πόρτα της ΜΕΝΝ; Δεν ξέρει μετά πόσο καιρό θα βγει οριστικά μαζί με το μωρό του για να πάνε επιτέλους σπίτι τους. Στις δύσκολες περιπτώσεις δεν ξέρει καν αν το μωρό του θα τα καταφέρει…
Η αγωνία, το άγχος και η ανυπομονησία είναι έκδηλα στα μάτια και τα πρόσωπα πολλών. Όπως επίσης και η κούραση, ψυχική και σωματική. Οι περισσότερες μαμάδες έρχονται δύο φορές την ημέρα, πρωί και απόγευμα για να περάσουν έστω δύο μισάωρα με τα μωράκια τους. Το απόγευμα έρχονται και οι μπαμπάδες. Κάποιοι που μένουν επαρχία, έχουν μετακομίσει κοντά στο μαιευτήριο για όσο καιρό χρειάζεται.
Κάποιες μανούλες έρχονται το πρωί, ταΐζουν τα μωράκια τους τις συγκεκριμένες ώρες που τους επιτρέπουν, ανά τρίωρο (11:00, 14:00, 17:00, 20:00), ενώ τις ενδιάμεσες ώρες κάνουν χρήση του θηλάστρου για να βγάλουν γάλα στην ειδική αίθουσα και φεύγουν το βράδυ μετά και το δεύτερο επισκεπτήριο!
Πολλές μητέρες κυκλοφορούν με ισοθερμικές τσάντες. Μαθαίνω ότι εκεί μεταφέρουν τα σακουλάκια με το μητρικό γάλα που βγάζουν σπίτι με ειδικό θήλαστρο, το παραδίδουν στο γαλακτοκομείο του μαιευτηρίου και ταΐζουν με αυτό τα μωρά τους.
Το ίδιο αρχίζω να κάνω κι εγώ. Κάθε τρεις ώρες, μέρα-νύχτα, υπομονετικά, συλλέγω το πολύτιμο λευκό υγρό, σταγόνα-σταγόνα, για να το πάω την επόμενη μέρα στα μωρά μου.
Το μεγάλο σοκ
Φορώντας τη μάσκα μου μπαίνω στη ΜΕΝΝ ΙΙ. Είναι μια μεγάλη αίθουσα γεμάτη θερμοκοιτίδες με μωρά. Δεν περίμενα ότι θα ήταν τόσα πολλά… Ακούγεται ένας επαναλαμβανόμενος ενοχλητικός θόρυβος, σαν βομβητής. Προέρχεται από ένα μόνιτορ που είναι συνδεδεμένο με το πατουσάκι κάθε νεογνού. Μετράει τους καρδιακούς παλμούς και το οξυγόνο που έχει στο αίμα του.
Κάποια μωρά φοράνε μάσκα στα μάτια. Έχουν ίκτερο και είναι κάτω από ειδική λάμπα. Πολλά έχουν σωληνάκι στη μύτη για να τρέφονται. Άλλα είναι σε διάχυτο οξυγόνο γιατί δυσκολεύονται στην αναπνοή. Η εικόνα είναι αποκαρδιωτική και σοκαριστική. Αυτές είναι οι πρώτες μέρες και οι πρώτες εμπειρίες για πολλά μωράκια…
Αγία Υπομονή, δώσε μου όση υπομονή χρειάζομαι… Είναι μια μικρή, δύσκολη περίοδος που θα περάσει σύντομα. Σε λίγες μέρες θα έχω τα διδυμάκια μου σπίτι και όλο αυτό θα φαίνεται σαν ένα μακρινό, κακό όνειρο.
Μικροί και μεγάλοι ήρωες της ΜΕΝΝ
Υπάρχουν πολλοί ήρωες ανάμεσά μας! Δεν είναι με κάπες και φανταχτερά κουστούμια. Έχουν όμως υπερδυνάμεις για να μπορούν να αντέχουν και να ξεπερνούν τα προβλήματά τους.
Μικροί ήρωες είναι όλα τα νεογνά που φιλοξενούνται στη ΜΕΝΝ. Ενώ βρίσκονται στο ζεστό και γνώριμο περιβάλλον της κοιλίτσας της μαμάς τους, αμέσως μετά τη γέννησή τους απομακρύνονται από κοντά της και μένουν μόνα τους σε έναν ψυχρό χώρο που οι ήχοι και οι μυρωδιές δεν τους θυμίζουν τίποτα. Πόσο σοκαριστικό είναι αυτό για ένα νεογέννητο!
Πρέπει να επιβιώσουν μόνα τους και να κάνουν υπομονή στις ατελείωτες εξετάσεις που γίνονται και στα σωληνάκια που τους βάζουν, όσο ενοχλητικά κι αν είναι.
Μεγάλοι ήρωες είναι οι γονείς που περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους, δύο μισάωρα την ημέρα, για να δουν τα μωράκια τους που βρίσκονται στη ΜΕΝΝ. Πολλοί από αυτούς ζουν σε αυτή την κατάσταση για 2, 3 ή περισσότερους μήνες! Δεν φαντάζεσαι πόσο εξαντλητικό είναι αυτό…
Πρέπει να κάνουν υπομονή και να έχουν καλή διάθεση και ψυχολογία μπαίνοντας μέσα για να μιλήσουν γλυκά στα μωρά τους.
Ένας άλλος κόσμος
Baby Boom Time! Αυτή είναι η συγκλονιστικότερη στιγμή της ζωής μου!
Από εκείνα τα πρώτα λεπτά μέχρι την ημέρα που φύγαμε από τη ΜΕΝΝ, γνώρισα έναν ολόκληρο άγνωστο κόσμο… Μπροστά στην αγωνία, το άγχος και την ψυχική και σωματική μου κούραση τα Baby Blues εξαφανίστηκαν…
Πέρασα πολλές ώρες στην αίθουσα αναμονής της ΜΕΝΝ, για το επισκεπτήριο στην Εντατική κι αργότερα στην Ενδιάμεση Ι και ΙΙ, αλλά και για να ταΐσω και να θηλάσω τα μωρά μου όταν επιτέλους μεταφέρθηκαν στην Απλή παρακολούθηση.
Υπήρξαν μέρες που ήμουν εκεί από το πρωί έως το βράδυ, για να τα ταΐζω ανά τρεις ώρες και στο ενδιάμεσο να κάνω θήλαστρο στην ειδική αίθουσα για να βγάζω το γάλα μου.
Γνώρισα πολλές νέες μανούλες και μοιραστήκαμε την αγωνία και το άγχος μας αλλά και τις γνώσεις μας γύρω από τον θηλασμό.
Κάθε φορά που έφευγε ένα μωρό όλοι χαμογελούσαμε ευτυχισμένοι σαν να ήταν το δικό μας… Θα έρθει και η σειρά μας… Υπομονή…
Η ΜΕΝΝ είναι ένας τελείως διαφορετικός κόσμος που ποτέ δεν θα γνώριζα και δεν θα εκτιμούσα τόσο, αν τα μωρά μου δεν είχαν γεννηθεί πρόωρα.
Χωρίς την ύπαρξή της, πολλά νεογνά δεν θα τα κατάφερναν ποτέ…
Μήπως είχες κι εσύ αυτή τη ψυχοφθόρα εμπειρία της ΜΕΝΝ; Πώς ένιωθες και πώς αντιμετώπισες εκείνη τη δύσκολη περίοδο;
Αφήστε μια απάντηση