Κάθε νέα μαμά βιώνει καθημερινά με το νεογέννητο μωράκι της ένα τρελό εικοσιτετράωρο. Οι ώρες δεν είναι ποτέ αρκετές. Πόσο μάλλον για μία νέα διδυμομαμά!
Όταν ήμουν μικρή, η γιαγιά μου, μου είχε κάνει δώρο μια κούκλα σε μέγεθος κανονικού μωρού. Τότε δεν κυκλοφορούσαν πολλές τέτοιες κούκλες. Ήμουν πολύ περήφανη για το μωρό μου. Όπου πήγαινα, το έπαιρνα κι αυτό μαζί. Του άλλαζα πάνα, το έκανα μπανάκι, το έντυνα, έπλενα τα ρούχα του, έφτιαχνα κρέμες με υλικά από τον κήπο και το τάιζα… Ήμουν η μαμά του!
Τώρα πια είμαι αληθινή μαμά και μάλιστα νέα διδυμομαμά… με τρελό εικοσιτετράωρο!
Πρωινή ζώνη
06:00 Νέα μέρα ξημερώνει… Έχω τα καλύτερα ξυπνητήρια του κόσμου. Δεξιά κι αριστερά από το κρεβάτι μου κοιμούνται τα δίδυμα αγοράκια μου στα port bebe τους.
Το μωράκι στα δεξιά μου ξυπνάει. Είναι πραγματικό ρολόι. Ακριβώς στο τρίωρο. Ανοίγω τα παντζούρια και το ραδιόφωνο. Κάπου διάβασα ότι έτσι τα βρέφη καταλαβαίνουν τη διαφορά ανάμεσα σε μέρα και νύχτα.
Αλλάζω πάνα και τρέχω για το μπιμπερό. Του δίνω μητρικό γάλα, όσο έβγαλα με το θήλαστρο όλο το βράδυ και μετά συμπλήρωμα. Αυτό το μωράκι έμεινε μεγάλο διάστημα στη ΜΕΝΝ (Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών) κι όσο κι αν προσπάθησα δεν κατάφερα να το θηλάσω. Δεν είμαι καλή μαμά! Έπρεπε να θηλάζω και τα δύο μωράκια μου…
Πίνει και με κοιτάζει τρυφερά στα μάτια. Ξανακοιμάται αμέσως. Το πηγαίνω στο relax του στο σαλόνι και τρέχω να απλώσω το πλυντήριο με τα μωρουδιακά ρουχαλάκια.
Πρέπει να φάω καλό πρωινό για να έχω δυνάμεις κι αντοχές. Μην ξεχάσω να πιω το ειδικό τσάι θηλασμού και τις βιταμίνες μου.
07:30 Ξυπνάει και το άλλο μωράκι. Είμαι ακόμα με τις μπιτζάμες μου. Έχουν πάνω στάμπες από γάλα δικό μου και ξένο, σάλια από τα μωρά μου, τσισάκια και ίσως και λίγα κακάκια.
Τo θηλάζω και του αλλάζω πάνα. Του δίνω και λίγο συμπλήρωμα. Πεινάει και το πίνει αμέσως… Μήπως θέλει κι άλλο; Δεν είμαι σίγουρη. Δεν είμαι καλή μαμά! Έπρεπε να καταλαβαίνω πότε πεινάνε τα μωρά μου…
Ωχ! Το έπιασε λόξιγκας. Αυτός ο παλιολόξιγκας… Πάει ο ύπνος τώρα… Θέλει να κοιμηθεί κι επειδή δεν μπορεί, έχει εκνευρισμό και φωνάζει. Θα μου ξυπνήσει και τον άλλο.
08:00 Έχω μία ώρα ησυχίας πριν ξυπνήσουν πάλι. Αερίζω το υπνοδωμάτιο, στρώνω τα κρεβάτια και μαζεύω την κουζίνα.
Νάτο ξύπνησε πάλι. Την ώρα που το θηλάζω, ακούω έναν περίεργο θόρυβο. Προέρχεται από την πάνα του. Έκανε κακάκια. Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα χαιρόμουν τόσο πολύ, κάθε φορά που τα μωρά μου θα έκαναν κακάκια τους…
Πριν προλάβω να ντυθώ, πάμε στον νιπτήρα να τον πλύνω. Βρήκε ευκαιρία να πιάσει στήθος και να συνεχίσει ανενόχλητος τον θηλασμό!
Μεσημβρινή ζώνη από το πιο τρελό εικοσιτετράωρο
12:00 Κι όμως, είμαι ακόμα με τις μπιτζάμες μου! Τα μωράκια έχουν ξυπνήσει άλλες δύο φορές το κάθε ένα. Τα έπλυνα, τα άλλαξα, τα τάισα και τα ξανακοίμησα. Έκανα θήλαστρο και αποθήκευσα μητρικό γάλα να το δώσω μόλις ξυπνήσουν.
Νυστάζω πολύ… Πως θα ήθελα να κοιμηθώ για λίγο… Δεν είμαι καλή μαμά! Οι καλές μαμάδες δεν κοιμούνται ποτέ, δεν γκρινιάζουν κι έχουν super αντοχές!
15:00 Ακούω κλάματα από μακριά. Ωχ! Λίγο έκατσα στον καναπέ και με πήρε ο ύπνος… Σηκώνομαι και τρέχω κοντά του. Έχει κάνει τσισάκια κι έχει λερώσει τα πάντα. Το πλένω και του βάζω καθαρά σεντονάκια.
Του δίνω το γαλατάκι του και το αφήνω απαλά να κοιμηθεί. Πρέπει να ετοιμάσω το αυριανό πλυντήριο με τα βρεφικά ρουχαλάκια και να αποστειρώσω τα μπιμπερό. Τι μαρτύριο κι αυτό!
Μην ξεχάσω να φάω… Διάβασα ότι πρέπει να τρώω πολλές σούπες και να πίνω πολλά υγρά για να αυξηθεί το γάλα μου. Δεν είμαι καλή μαμά! Δεν έχω αρκετή ποσότητα και για τα δύο.
Απογευματινή ζώνη
18.00 Νιώθω μεγάλη κούραση και νύστα… Σήμερα ήμουν όλη μέρα με τις μπιτζάμες μου. Δεν πρόλαβα να αλλάξω.
Το σπίτι είναι άνω κάτω, δεν ξέρω τι να πρωτομαζέψω. Δεν μένει χρόνος για πολλές δουλειές και δεν έχω κι αντοχές. Ας τα αφήσω έτσι προς το παρόν και ίσως καταφέρω αύριο να κάνω κάτι. Δεν είμαι καλή μαμά! Έπρεπε όλα να είναι ταχτοποιημένα και καθαρά.
20.00 Κάνω μπανάκι κάθε μωράκι ξεχωριστά, όπως μου έδειξαν στο μαιευτήριο. Τους βάζω ενυδατική κρεμούλα και τους κάνω απαλό μασαζάκι… Τους αρέσει, χαλαρώνουν. Ελπίζω να κοιμηθούν ήρεμα, για να κοιμηθώ κι εγώ λίγο παραπάνω.
Παίρνω αγκαλίτσα το ένα μωράκι και το θηλάζω. Ρουφάει λαίμαργα. Του χτυπάω απαλά την πλατούλα για να ρευτεί. Το ακουμπάω ήρεμα στο κρεβατάκι του, το φιλάω και του σιγοψιθυρίζω πόσο πολύ το αγαπάω.
Παίρνω αγκαλίτσα το άλλο μωράκι και του δίνω το γαλατάκι του. Ευτυχώς πρόλαβα νωρίτερα κι έβγαλα με θήλαστρο αρκετή ποσότητα. Του χτυπάω την πλατούλα και το ακουμπάω κι αυτό απαλά στο κρεβατάκι του. Το φιλάω τρυφερά και του λέω πόσο πολύ το αγαπάω.
Αυτή είναι η καλύτερη στιγμή της ημέρας! Κάθομαι για λίγο από πάνω τους για να τα κοιτάξω με λατρεία. Είναι τα πιο υπέροχα μωρά του κόσμου. Δύο μικρά θαυματάκια!
Νυχτερινή ζώνη
10:00 Κοιμήθηκαν… Τώρα πρέπει να κάνω θήλαστρο για να αποθηκεύσω γάλα, να πλύνω και να αποστειρώσω τα μπιμπερό, και να σιδερώσω τα μωρουδιακά. Άραγε θα προλάβω να κάνω ένα μπανάκι; Χθες δεν τα κατάφερα…
12.30 Επιτέλους ξαπλώνω… Νιώθω μεγάλη κούραση. Πονάει η πλάτη μου και τα χέρια μου. Δεν αντέχω να κάνω μπάνιο. Ίσως αύριο…
03:00 Πετάγομαι έντρομη από το κρεβάτι… Το μωρό στα δεξιά μου κλαίει με λυγμούς. Άραγε πόση ώρα κλαίει; Δεν το άκουγα, κοιμόμουν βαθιά… Είμαι εξαντλημένη από την κούραση και το ξενύχτι. Δεν είμαι καλή μαμά! Έπρεπε να έχω ξυπνήσει εδώ και ώρα…
03:20 Πίνει το γαλατάκι του και αποκοιμιέται στην αγκαλιά μου. Το βάζω το κρεβατάκι του και κάνω θήλαστρο. Διάβασα ότι δύο με πέντε το πρωί είναι οι καλύτερες ώρες για θήλαστρο, λόγω προλακτίνης, ώστε να έχω μεγάλη ποσότητα το πρωί. Ό,τι και να κάνω όμως, δεν έχω αρκετό. Δεν είμαι καλή μαμά!
03.30 Ξυπνάει και το άλλο μωράκι. Του δίνω το μητρικό γάλα που μόλις έβγαλα, το χτυπάω απαλά στην πλατούλα και το αφήνω να συνεχίσει γαλήνια τον ύπνο του.
03:50 Βάζω το μπιμπερό και τα μπουκαλάκια από το θήλαστρο στον αποστειρωτή κι επιτέλους πέφτω πάλι για ύπνο. Νυστάζω, νυστάζω πολύ…
05:00 Κάποιο μωρό κλαίει. Το ακούω στον ύπνο μου. Είναι αυτό που κοιμάται αριστερά μου. Έχει κάνει τσίσα του κι έχει λερώσει όλα τα ρούχα και τα σεντονάκια του. Γρήγορα του στρώνω καθαρά. Του αλλάζω πάνα και το παίρνω αγκαλίτσα να το θηλάσω. Πρέπει να ρευτεί οπωσδήποτε πριν του δώσω και συμπλήρωμα με μπιμπερό. Όσες φορές το ξέχασα, έκανε εμετό. Δεν είμαι καλή μαμά!
Ευτυχώς ρεύτηκε αμέσως. Πάω στην κουζίνα να ετοιμάσω μπιμπερό για συμπλήρωμα. Του το δίνω και το πίνει λαίμαργα. Πνίγεται και ουρλιάζει. Δεν είμαι καλή μαμά! Πρέπει να ξαναρευτεί οπωσδήποτε. Του χτυπάω την πλατούλα και τον χαϊδεύω περίπου είκοσι λεπτά. Αυτό το μωρό αργεί να ρευτεί. Θέλει υπομονή. Ζητάει πιπίλα για να νανουριστεί. Το βάζω στο κρεβατάκι του κι επιτέλους κοιμάμαι.
Ευλογημένο, τρελό εικοσιτετράωρο
Αλήθεια, τι μέρα είναι σήμερα; Τι έγινε στον υπόλοιπο κόσμο; Δεν μπορώ να παρακολουθήσω τίποτα, δεν έχω χρόνο. Ζω το πιο τρελό εικοσιτετράωρο της ζωής μου! Και τον τελευταίο καιρό, το ζω καθημερινά!
Είμαι εξαντλημένη από το ξενύχτι και την κούραση. Είμαι όμως ευγνώμων και διπλά ευτυχισμένη για τις μοναδικές στιγμές που βιώνω με τα διδυμάκια μου.
Λίγο πριν με πάρει ο ύπνος λέω από μέσα μου μία προσευχή: “Θεέ μου, κάνε να μην περάσει ποτέ αυτή η στιγμή! Να παγώσει ο χρόνος και να μείνω για πάντα με το μωράκι μου αγκαλιά. Δύο φορές! Μία για κάθε μωρό…”.
Όσο κι αν σου φαίνεται παράξενο, θέλω να ζω και να ξαναζώ αυτές τις στιγμές! Να μην τελειώσει ποτέ…
Ευλογημένο, τρελό εικοσιτετράωρο!
Αναρωτιέμαι όμως… Είναι αρκετά όσα κάνω για τα μωράκια μου; Τα κάνω σωστά; Είμαι καλή μαμά;
Αφήστε μια απάντηση