Το αποτέλεσμα είναι θετικό. Συγχαρητήρια, είσαι έγκυος!

“Είσαι έγκυος! Το αποτέλεσμα είναι θετικό. Συγχαρητήρια!” Σε εμένα μιλάει ή μήπως ακούω ό,τι θέλω εγώ;

Όλο το βράδυ στριφογυρίζω στο κρεβάτι μου… Μου είναι αδύνατο να κοιμηθώ. Αύριο είναι η μεγάλη μέρα. Θα κάνω αιματολογική εξέταση Β’ Χοριακής. Είμαι σχεδόν σίγουρη. Λέω συνεχώς στον εαυτό μου “Είσαι έγκυος”… Το αποτέλεσμα θα είναι θετικό. Χαϊδεύω την πρησμένη κοιλίτσα μου και της μιλάω… Έχω τρελαθεί;

Το μικρό κακό ανθρωπάκι στο κεφάλι μου όμως σπέρνει ζιζάνια. Κι αν τελικά είναι αρνητική; Κι αν όλα είναι ευσεβείς πόθοι; Πρέπει να σκέφτομαι θετικά… Εξαφανίσου κι εσύ και οι αρνητικές σου σκέψεις… Φύγε κι άσε με να κοιμηθώ επιτέλους, έχει πάει 2 η ώρα!

Η μεγάλη μέρα έφτασε

Δεν άκουσα το ξυπνητήρι. Είμαι όρθια από τις 6 το πρωί. Ετοιμάζομαι γρήγορα και νευρικά, δεν θέλω να καθυστερήσω ούτε λεπτό. Είμαι από τις πρώτες στο μικροβιολογικό εργαστήριο. Άλλες δύο κοπέλες είναι ήδη εδώ και περιμένουν. Χαιρετιόμαστε τυπικά κι ευγενικά. Άραγε, ήρθαν κι αυτές για την ίδια εξέταση; Έχουν την ίδια αγωνία με εμένα; Καμία δεν τολμάει να ρωτήσει την άλλη. Κοιτάζω συνεχώς το πάτωμα βυθισμένη στις σκέψεις μου. Μετά από δέκα λεπτά ακούω το όνομά μου και σηκώνομαι διστακτικά. Έφτασε η στιγμή… Πραγματικά φοβάμαι…

“Θα σας ενημερώσει ο γιατρός μέχρι το μεσημέρι…”, μου λέει με ευγένεια η κοπέλα στη reception. Κι εγώ πώς θα αντέξω μέχρι τότε; Το μεσημέρι είναι από τις 12.00 μέχρι τις 17.00. Πότε ακριβώς θα με πάρει τηλέφωνο; Πώς θα περάσουν τόσες πολλές ώρες; Παραλογίζομαι…

O άντρας μου με κοιτάζει με κατανόηση. Πάμε σε ένα εμπορικό κέντρο με πολύ κόσμο και φασαρία, υποτίθεται για να ξεχαστώ… Είναι δυνατόν να ξεχαστώ; Το μυαλό μου έχει κολλήσει εκεί… στην εξέταση. Κοιτάζω αδιάφορα τις βιτρίνες κι όλο ρίχνω κλεφτές ματιές στο ρολόι και στο κινητό μου. Αδύνατον να περάσει αυτή η μαρτυρική μέρα…

12:00 κι ούτε ένα τηλεφώνημα

Η ώρα έχει πάει 12 το μεσημέρι κι ακόμα καμία κλήση. Μήπως δεν έχω καλό σήμα εδώ που είμαι; Μήπως τελειώνει η μπαταρία μου; Ο κόσμος και η συνεχόμενη κίνηση γύρω μου με κούρασαν. Όλοι με προσπερνάνε και κανένας δεν καταλαβαίνει την ανυπομονησία και την αγωνία μου. Θέλω να γυρίσω σπίτι μου, στον δικό μου χώρο που νιώθω πιο άνετα…

Ενώ προχωράμε προς το αυτοκίνητο… χτυπάει το κινητό μου! Βλέπω την οθόνη και παγώνω. Είναι ο γιατρός μου. Ξέρει τα αποτελέσματα και με πήρε να με ενημερώσει. Φοβάμαι να το σηκώσω κι απλά το κοιτάζω μαρμαρωμένη. Η καρδιά μου χτυπάει σαν τρελή και το κεφάλι μου κοντεύει να σπάσει. Νομίζω ότι θα βάλω τα κλάματα. Το σηκώνω και προσπαθώ να ακούγομαι ευγενική και όσο πιο ψύχραιμη μπορώ. Κρέμομαι από τα χείλη του. “Κυρία Λώλη καλησπέρα, σας πήρα για τα αποτελέσματα των εξετάσεων”. Ακούγεται υπερβολικά σοβαρός και τυπικός. Θέλω να πετάξω το κινητό από τα νεύρα και την απογοήτευσή μου. Καταλαβαίνω αμέσως και νιώθω να με πλακώνει ένα βάρος στο στομάχι μου. “Δεν είσαι έγκυος λοιπόν”, λέω στον εαυτό μου… Μην κλάψεις, μείνε ψύχραιμη, δέξου το αποτέλεσμα σαν κυρία… Τουλάχιστον μέχρι να κλείσει η γραμμή…

“Μαργαρίτα, συγχαρητήρια, είσαι έγκυος!”. Ξαφνικά αλλάζει ο τόνος της φωνής του, γίνεται χαρούμενος και παιχνιδιάρικος. Συνεχίζει να μου μιλάει για το ποσοστό της εξέτασης. Έχω κοκαλώσει με το κινητό στο αυτί μου, αλλά δεν ακούω τίποτα πια. Βουίζουν τα αυτιά μου, τα χέρια και τα πόδια μου τρέμουν, ανακατεύομαι και ζαλίζομαι. Νομίζω ότι θα σωριαστώ κάτω. Ψελλίζω μερικές σύντομες κουβέντες στον γιατρό, κάτι σαν “ευχαριστώ” και κλείνω άρον άρον. Χαμογελάω και κλαίω ήδη…

Συγχαρητήρια, είσαι έγκυος!

“Συγχαρητήρια, είσαι  έγκυος. Το αποτέλεσμα είναι θετικό”. Πόσο μεγάλη η δύναμη αυτής της φράσης… Πόσες γυναίκες προσπαθούν και την περιμένουν με ανυπομονησία. Πόσες γυναίκες απογοητεύονται αν δεν την ακούσουν. Πόσες είναι αυτές που τους έρχεται εύκολα! Αλλά και για πόσες γυναίκες είναι μια έκπληξη, μία αναπάντεχη είδηση!

Είναι οι πιο ωραίες λέξεις που έχω ακούσει! Ωραίααααα, είμαι έγκυος. Και τώρα τι γίνεται; Πρέπει να κάνω κάτι; Μήπως να πάω σπίτι να ξαπλώσω και να σηκωθώ λίγο πριν γεννήσω; Πρέπει να κάνω επιπλέον εξετάσεις; Φούσκωσε κι άλλο η κοιλιά μου; Αν περπατήσω, θα πέσει αυτό που βρίσκεται μέσα μου; Νιώθω λιγούρες ή είναι η ιδέα μου; Μμμμμμ… Κάτι νόστιμο μου μυρίζει…

Η χαρά και ο ενθουσιασμός μου είναι μεγάλος. Κανονικά δεν πρέπει να το πω πουθενά, αλλά θέλω να βγω στο μπαλκόνι και να το φωνάξω σε όλον τον κόσμο. Να το μάθουν όλοι και να χαρούν με τη χαρά μου.  Έτσι κι αλλιώς θα με καταλάβουν, το γράφει στο μέτωπό μου και στο χαμόγελό μου. Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ και δεν με ενδιαφέρει τίποτε άλλο. Μόνο το μωρό μου. Αυτή η μικρή κουκκιδίτσα χιλιοστών που βρίσκεται μέσα μου. Το μικρό μου μπιζέλι… που χορεύει τσιφτετέλι… Και σε λίγο καιρό θα με χορέψει στο ταψί.

Χαϊδεύω την κοιλιά μου και της μιλάω. Άραγε με καταλαβαίνει; Μήπως έχω χάσει το μυαλό μου; Αυτό είναι το μόνο σίγουρο! Νιώθω σαν να είμαι ένα ωραίο μεγάλο σοκολατένιο αυγό, που το ανοίγεις με ανυπομονησία για να βρεις το δώρο που κρύβει μέσα του. Και τι συγκλονιστικό δώρο είναι αυτό που κουβαλάω εγώ…

Μπιζελάκι μου, εγώ είμαι εδώ για σένα. Ξεκουράσου, κοιμήσου και μεγάλωσε. Άσε εμένα να αγχωθώ για τα υπόλοιπα. Δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα. Θα κάνουμε μαζί αυτό το μεγάλο και συναρπαστικό ταξίδι!

“Συγχαρητήρια, είσαι έγκυος! Το μεγαλύτερο και πιο συναρπαστικό ταξίδι ξεκινάει!”, ψιθυρίζω στον εαυτό μου και φουσκώνω από ευχαρίστηση και περηφάνεια!

Έχεις ακούσει κι εσύ αυτές τις μαγικές λέξεις; Πώς ένιωσες; Θέλω πολύ να μοιραστείς μαζί μου την δική σου προσωπική ευτυχισμένη στιγμή!