Υπάρχει άραγε σχολή για μαθήματα μητρότητας, που να προετοιμάζει τις μέλλουσες μανούλες, για όσα θα αντιμετωπίσουν;
Έχουν ήδη περάσει για εμένα πέντε χρόνια, από εκείνη την μοναδική μέρα που ήρθαν στον κόσμο τα δίδυμα αγοράκια μου…
Πέντε χρόνια με πολλές αγκαλιές, αγάπη, φιλιά, χαμόγελα και τραγούδια… Αλλά και πέντε χρόνια με δυσκολίες, ξενύχτια, ιώσεις, κούραση και κλάματα…
Κάθε μέρα που περνούσε, μεγάλωνα και σοβάρευα… Έγινα πιο ώριμη και πιο σοφή…
Αυτά τα πέντε χρόνια, μου χάρισαν δυνατά μαθήματα μητρότητας… Μαθήματα για τον σημαντικότερο ρόλο της ζωής μου… Αυτόν της μαμάς και πιο συγκεκριμένα της διδυμομαμάς!
Έχω super δυνάμεις
Πριν γίνω μαμά, ένιωθα κούραση από τη δουλειά και τις υποχρεώσεις μου…
Μόλις όμως έφερα στο σπίτι τα μωράκια μου, ένιωσα τι σημαίνει πραγματική νύστα κι αληθινή κούραση, στα όρια της εξάντλησης.
Τον πρώτο καιρό, δεν ήμουν σίγουρη, αν θα βγάλω την ημέρα. Το μόνο που ήθελα, ήταν να έρθει η ώρα του μεσημεριανού ύπνου των μωρών, για να κλείσω κι εγώ λίγο τα ματάκια μου.
Τελικά, γρήγορα συνειδητοποίησα ότι μπορώ να λειτουργήσω εξαιρετικά με λίγες ώρες ή χωρίς καθόλου ύπνο, με λίγο χθεσινό φαγητό και δυο γουλιές νερό!
Άνετα, μπορώ να μαγειρέψω με ένα χέρι και να ταΐσω ταυτόχρονα δύο μωράκια…
Μπορώ να κάνω κομπρέσες πολλές φορές μέσα στη νύχτα, για να πέσει ο πυρετός και να ξαπλώσω σε μία πολυθρόνα δίπλα από το νοσοκομειακό κρεβάτι που είναι το παιδάκι μου.
Επίσης, μπορώ να χαμογελάω και να δείχνω ευτυχισμένη, ενώ θέλω να ουρλιάξω και να κλάψω!
Μπορώ να καταφέρω τα πάντα… Γιατί τώρα πια έχω super δυνάμεις!
Εγώ, ποτέ δεν θα το κάνω αυτό
Παλαιότερα, έβλεπα συμπεριφορές σε “κακές” μαμάδες που δεν μου άρεσαν καθόλου…
Έλεγα από μέσα μου… “Μα τι είδους μαμά είναι αυτή που σέρνει έτσι το παιδάκι της από το χέρι… Γιατί φωνάζει συνέχεια; Πώς είναι δυνατόν να δίνει το tablet στο τραπέζι… Πάλι δίνει γλυκό; Tο αφήνει να κλαίει και να γκρινιάζει… Μα γιατί αγοράζει δύο ίδια περιοδικά, ενώ τα παιδάκια της μπορούν να μοιραστούν το ίδιο;”.
Κι όμως… Όλα όσα τότε κορόιδευα, τα κάνω κι εγώ… Και ίσως κάνω πολλά περισσότερα, στην προσπάθειά μου να υπάρχει ηρεμία και να είναι όλοι ικανοποιημένοι…
Ποτέ μην λες ποτέ! Δεν ξέρεις κάθε μανούλα τι περνάει και πώς νιώθει!
Ακολούθησε το ένστικτό σου
Κάποιοι, όταν τους έλεγα ότι είμαι έγκυος σε δίδυμα, μου έλεγαν “Μην τα αγκαλιάζεις συνέχεια, γιατί θα κακομάθουν και θα σου ζητάνε”.
Πώς είναι δυνατόν να μην αγκαλιάσεις ένα τόσο γλυκό πλασματάκι που μεγαλώνει τόσο γρήγορα, απλά για να μην κακομάθει;
Μάντεψε λοιπόν τι έγινε… Τα αγκάλιαζα συνέχεια, ακόμα και χωρίς να το ζητάνε… Όσο ήταν μωράκια, με έπιασε τενοντίτιδα και στα δύο χέρια… Τώρα που είναι πέντε χρονών, συνεχίζω να τους δίνω αγκαλιές και νιώθω πραγματικά τυχερή!
Είναι επίσης απαράδεκτο και αδιανόητο για εμένα, να αφήνω τα μωράκια μου να κλαίνε, για να τους μάθω να κοιμούνται μόνα τους.
Κάθε μωράκι είναι ένα ευαίσθητο πλασματάκι που έχει απόλυτη ανάγκη από αγκαλιές, φιλιά και θαλπωρή, όσες φορές την ημέρα ή τη νύχτα το θελήσει. Η αγκαλιά είναι ο καλύτερος τρόπος για να συνδεθώ μαζί τους, να τα βοηθήσω να ξεπεράσουν τους φόβους τους και να είναι ήρεμα.
Ακολούθησε το ένστικτό σου κι ας κάνεις λάθη, κι ας μην είναι όλα τέλεια… Εσύ ξέρεις τι είναι καλύτερο για το μωράκι σου…
Το παιδί και το σκυλί όπως το μάθεις
Λίγους μήνες αφότου γέννησα, πήγαμε όλοι μαζί για απογευματινή βόλτα σε μία παραθαλάσσια καφετέρια. Δεν ήθελα να φύγουμε νωρίς, οπότε είχα πάρει μαζί μου όσα χρειαζόμουν για το γάλα και τον ύπνο των μωρών μου. Όση ώρα ήμαστε εκεί, τάιζα και άλλαζα μία το ένα μωράκι και μία το άλλο… Προσπαθούσα να τα κοιμίσω, αλλά ο θόρυβος τα ενοχλούσε… Γκρίνιαζαν, έκλαιγαν και δεν ήθελαν να πιουν το γαλατάκι τους…
Το αποτέλεσμα ήταν να εξαντληθώ κι εγώ κι ο άντρας μου, να υπάρχει εκνευρισμός, και να επιστρέψουμε σπίτι με πονοκέφαλο και περισσότερο κουρασμένοι…
Κάθε παιδάκι είναι ένας μικρός ξεχωριστός άνθρωπος που έχει ανάγκη από αγάπη, προστασία και σεβασμό.
Όλα θα γίνουν την κατάλληλη στιγμή, με υπομονή και χωρίς βεβιασμένες κινήσεις…
Καλό είναι να μην πιστεύεις σε γενικότητες και να μην ακούς συμβουλές από άλλες μαμάδες που ίσως δεν σου ταιριάζουν.
Και οι μαμάδες έχουν ψυχή
Κάθε μανούλα είναι άνθρωπος με συναισθήματα, ιδιαίτερη ψυχοσύνθεση, πολλές ευθύνες και με όρια στις αντοχές…
Έχει ανάγκη από χρόνο για τον εαυτό της, μία ευγενική κουβέντα ως αναγνώριση όσων κάνει, μία αγκαλιά και μεγάλη βοήθεια στην καθημερινότητα, ειδικά αν εργάζεται.
Αν δεν υπάρχουν όλα αυτά, νιώθει μεγαλύτερη κούραση, μοναξιά και απογοήτευση…
Τελικά, ως μαμά, δεν πρέπει να τα δίνεις όλα… Να κρατάς και κάτι λίγο για τον εαυτό σου… Γιατί έτσι θα νιώθεις καλύτερα. Κι αν εσύ νιώθεις καλύτερα, θα νιώθουν και τα παιδάκια σου καλύτερα…
Γιατί και οι μαμάδες έχουν ψυχή! Και την δική σου ψυχή οφείλεις να την διαφυλάξεις με νύχια και δόντια…
Η μητρότητα δεν τελειώνει ποτέ
Πριν γίνω μαμά, έλεγα, ότι θα ήταν υπέροχο, αν υπήρχε μία σχολή για μαθήματα μητρότητας… Για να προετοιμάζει τις μέλλουσες μανούλες για όσα θα βρουν μπροστά τους…
Τελικά, το μόνο που ανακάλυψα ήταν δωρεάν προγεννητικά μαθήματα θηλασμού και φροντίδας μωρού!
Τώρα πια, που τα παιδάκια μου είναι πέντε χρονών, συνειδητοποιώ ότι δεν χρειάζομαι μαθήματα, αφού αυτά τα παίρνω καθημερινά από την συμβίωσή μου μαζί τους…
Κάποια μαθήματα μητρότητας είναι αστεία, εύκολα και προσιτά…. Κάποια άλλα είναι δύσκολα, απαιτητικά και κουραστικά!
Είναι διαφορετικά για κάθε μανούλα και δεν σταματούν, ούτε ολοκληρώνονται ποτέ…
Όταν όμως εγώ θα είμαι πια γιαγιούλα, θα έχω την ψυχική ικανοποίηση, ότι έμαθα όσα περισσότερα μπορούσα κι έκανα ό,τι καλύτερο για τα παιδάκια μου!
Το σίγουρο είναι ένα…
Το υπέροχο κεφάλαιο της μητρότητας δεν τελειώνει ποτέ…
Ακόμα κι όταν εγώ δεν θα υπάρχω, η αγάπη μου προς τα παιδάκια μου θα ζει μέσα στην καρδιά τους για πάντα!
Αφήστε μια απάντηση