Όλοι οι γονείς δίνουν στα παιδιά τους τις απαραίτητες γνώσεις για τη ζωή. Τα διδυμάκια μου όμως, με δίδαξαν σημαντικά πράγματα και με έκαναν πιο σοφή ως άνθρωπο και καλύτερη μαμά.
Αυτή η Δευτέρα είναι διαφορετική από τις άλλες… Πρώτη μέρα στο σχολείο, μακριά από το σπίτι και τη μαμά… Πρώτη μέρα προς την ανεξαρτησία…
Τα διδυμάκια μου πήραν μόνα τους τη σχολική τους τσάντα κι έκαναν ένα μεγάλο βήμα…
Πόσο γρήγορα πέρασε ο καιρός… Σαν να ήταν χθες…
Έφερα στο σπίτι το ένα μωράκι και μετά από μία εβδομάδα το άλλο… Δυστυχώς, ήρθαν πρόωρα κι έπρεπε να μείνουν στη ΜΕΝΝ (Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών).
Το πρώτο βράδυ από την υπερένταση, το άγχος και τη χαρά μου δεν μπορούσα, και δεν ήθελα να κλείσω τα μάτια μου. Άκουγα τους περίεργους ήχους που έκαναν και γέμιζαν το δωμάτιο και την καρδιά μου.
Η ζωή μου μαζί τους άλλαξε, έγινε πολύχρωμη, φασαριόρικη, με ξέφρενους ρυθμούς, αγχωτική και για να πω την αλήθεια εξαντλητική…
Και τώρα, ξαφνικά, μετά από δυόμιση ολόκληρα χρόνια υπάρχει απόλυτη ηρεμία στο σπίτι…
Όλο αυτόν τον καιρό έμαθα στα παιδάκια μου να περπατάνε, να μιλάνε, να τραγουδάνε, να τρώνε μόνα τους κι ένα σωρό άλλα σημαντικά πράγματα.
Κι εγώ όμως πήρα επτά μεγάλα μαθήματα που με έκαναν καλύτερη μαμά, αλλά και καλύτερο άνθρωπο!
Διδυμάκια-Μαμά: 1-0
Πριν μείνω έγκυος, είχα τη λανθασμένη εντύπωση ότι τα παιδάκια είναι συνεχώς ήρεμα!
Οι δε μαμάδες είναι όπως τις βλέπουμε στις διαφημίσεις. Ξεκούραστες, χαμογελαστές, ευδιάθετες, καλοντυμένες, μακιγιαρισμένες και καλοχτενισμένες!
Πραγματικά γελάω με όσα πίστευα τότε… Αν όμως δεν το ζήσεις, δεν μπορείς να το καταλάβεις…
Δύο παιδάκια γεμάτα ενέργεια τρέχουν προς αντίθετες κατευθύνσεις ουρλιάζοντας, πιάνουν τα πάντα, γλύφουν και δαγκώνουν ό,τι βρουν μπροστά τους, χώνουν τα χέρια τους σε όλες τις μπρίζες, τραβάνε τα καλώδια, χοροπηδάνε στον καναπέ και πετάνε τα παιχνίδια τους παντού.
Κι εγώ τρέχω συνεχώς πίσω τους για να τα προφυλάξω, αλλά και για να μαζέψω τα ασυμμάζευτα!
Το αποτέλεσμα; Διδυμάκια-Μαμά: 1-0!
Τώρα έμαθα να τρέχω με ταχύτητα φωτός για να προλάβω ατυχήματα και κλάματα!
Έμαθα επίσης, ότι ένα σπίτι με μικρά παιδιά δεν είναι ποτέ τακτοποιημένο και γυαλιστερό. Και πραγματικά δεν έχει καμία σημασία, αρκεί να περνάνε καλά και να γελάνε…
Νυχτερινά (γαλακτο)ξυπνήματα
Όσο ήμουν έγκυος, οι φίλες μου που είχαν ήδη παιδάκια με συμβούλευαν: “Κοιμήσου τώρα που μπορείς”, αλλά εγώ τότε τις θεωρούσα υπερβολικές. Όταν ήρθαν τα μωράκια μου, κατάλαβα τι εννοούσαν…
Ένιωσα πραγματική εξάντληση και συνειδητοποίησα την αξία του συνεχόμενου και ήρεμου νυχτερινού ύπνου!
Ξύπνημα ανά τρεις ώρες για γαλατάκι, διαφορετικές για κάθε μωράκι, έως ότου έφτασαν δύο χρονών. Το βράδυ ήταν ατελείωτο… Τα περισσότερα πρωινά δεν μπορούσα να ανοίξω τα μάτια μου από τη νύστα.
Σύντομα όμως απέκτησα super αντοχές και τα νυχτερινά (γαλακτο)ξυπνήματα έγιναν η αγαπημένη μου συνήθεια. Αυτή ήταν η δική μας ώρα! Τα είχα στην αγκαλιά μου κι όσο έπιναν το γαλατάκι τους, τα θαύμαζα και τα χάιδευα. Έκλεινα τα μάτια μου και προσπαθούσα να κρατήσω για πάντα στην καρδιά μου αυτή την όμορφη εικόνα.
Τώρα που είναι μεγαλύτερα, ξυπνάνε κάποια βράδια μόνο για νερό… Ευτυχώς, η νύχτα είναι ήρεμη πια…
Συλλεκτικά ρούχα ανεκτίμητης αξίας
Λατρεύω τη μόδα και τα όμορφα καλοραμμένα ρούχα. Σε όλη την εγκυμοσύνη μου φορούσα σύνολα μοδάτα που αναδείκνυαν τη φουσκωμένη κοιλίτσα μου κι όχι αδιάφορα και κακόγουστα!
Από τη στιγμή όμως που απέκτησα τα διδυμάκια μου, τα ρούχα μου έγιναν συλλεκτικά ανεκτίμητης αξίας! Ακόμα και τώρα που μεγάλωσαν λίγο, είναι γεμάτα με λεκέδες από γάλα, φρούτα, φαγητό, σάλια, τσισάκια και κακάκια!
Όσο ήταν μωράκια, πολλές φορές δεν προλάβαινα να αλλάξω και τα έβγαζα βόλτα με αυτά τα ρούχα.
Κι όμως, είναι τα πιο μοδάτα ρούχα που έχω βάλει ποτέ και δεν τα αλλάζω με κανένα άλλο…
Έμαθα να μην δίνω υπερβολική σημασία στην εξωτερική μου εμφάνιση, αρκεί τα παιδάκια να είναι καλομεγαλωμένα κι ας σχολιάζουν ή στραβοκοιτάζουν μερικοί!
Μου έλειψε όμως η αίσθηση ενός καθαρού, μυρωδάτου, καλοσιδερωμένου ρούχου!
Διδυμάκια-Ταρζάν σε νέα έκδοση
Ξαφνικά, βλέπω το ένα αγοράκι να κρέμεται από την κούνια του με το κεφάλι προς τα κάτω και τα πόδια πάνω στον αέρα. Μέχρι να σηκωθώ για να το πιάσω, έχει κάνει ανάποδη κολοτούμπα κι έχει προσγειωθεί στις μαξιλάρες, που ευτυχώς είχα προνοήσει και είχα βάλει στο πάτωμα γύρω από την κούνια του νωρίτερα.
Μετά από λίγο βλέπω τον άλλο να τον μιμείται και να προσπαθεί να κάνει το ίδιο…
Δύο μικροί Ταρζάν σε νέα έκδοση! Εγώ μάλλον έχω τον ρόλο της Τσίτας, πηδάω από εδώ κι από εκεί για να τα προλάβω, βγάζοντας μικρές κραυγές αγωνίας…
Έμαθα να μην βάζω ταμπέλες, να μην φωνάζω και να παραμένω ήρεμη, χαμογελαστή, υπομονετική και με ανοιχτή αγκαλιά.
Οσκαρικοί ηθοποιοί
Πολύ σύντομα συνειδητοποιώ ότι μεγαλώνω σπίτι μου δύο μικρούς οσκαρικούς ηθοποιούς!
Η διάθεσή τους αλλάζει στη στιγμή, αναλόγως τι θέλουν να καταφέρουν. Από γοερό κλάμα με δάκρυ κορόμηλο, σε αθώα ξεκαρδιστικά γέλια. Με παίζουν και με κάνουν ό,τι θέλουν.
Το πιο αστείο είναι, όταν καλύπτουν τα μάτια τους με τα χέρια τους, ψευτοκλαίνε και με κρυφοκοιτάζουν μέσα από τα δαχτυλάκια τους, έτσι απλά για να δουν την αντίδρασή μου.
Θα είναι για πάντα οι πρωταγωνιστές της καρδιάς μου! Τους δίνω το Όσκαρ Ά Παιδικού Ρόλου!
Έμαθα να ξεχωρίζω την ψεύτικη αντίδραση από την αληθινή και να απαντώ με αγάπη κι ενσυναίσθηση. Πολλές φορές βέβαια κάνω και τα στραβά μάτια κι ας νομίζουν ότι με ξεγέλασαν…
Αγάπη με την πρώτη ματιά
Πόση αγάπη μπορεί να χωρέσει μία αγκαλιά;
Πριν μείνω έγκυος νόμιζα ότι γνώριζα τι σημαίνει αγάπη… Όταν όμως πρωτοαντίκρισα τέσσερα γαλάζια ματάκια να με κοιτάζουν αθώα και να περιμένουν από εμένα τα πάντα, βούλιαξα μέσα στη θάλασσά τους.
Ένιωσα να με κατακλύζει μία απέραντη ζεστασιά και κάθε μέλος του σώματός μου να γίνεται εύπλαστο σαν ζυμαράκι και να τυλίγει με στοργή αυτά τα μικρά πλασματάκια.
Τώρα πια μπορώ να απαντήσω ξεκάθαρα στην αρχική μου ερώτηση… Σε μία αγκαλιά μπορεί να χωρέσει ατελείωτη, απύθμενη, απέραντη, απεριόριστη, ανεξάντλητη αγάπη…
Ένιωσα την αγάπη με την πρώτη ματιά!
Κοινό κόμμα εναντίον της μαμάς
Πότε καταλαβαίνεις ότι τα παιδάκια σου κάνουν σκανταλιές; Όταν υπάρχει ξαφνικά απόλυτη ηρεμία στο σπίτι…
Τρέχεις στο δωμάτιό τους και βλέπεις να ζωγραφίζουν τον τοίχο, να σκίζουν το αγαπημένο σου βιβλίο ή να πατάνε όλα τα κουμπάκια στο κινητό σου.
Είναι υπέροχο να έχεις διδυμάκια γιατί όλα τα ζεις εις διπλούν ταυτόχρονα. Σύντομα όμως καταλαβαίνεις ότι στο σπίτι υπάρχουν δύο κόμματα. Αυτό των παιδιών κι αυτό της μαμάς…
Νομίζω ότι καταλαβαίνεις πιο κόμμα κερδίζει τις εκλογές…
Έμαθα πότε πρέπει να παραμένω σταθερή και πότε ευέλικτη στις απόψεις μου, και να τα μαθαίνω να συνεργάζονται και να συνεννοούνται μεταξύ τους κι ας μην με συμφέρει εμένα…
Διδυμάκια, αυτά τα υπέροχα πλάσματα!
Εδώ και δυόμιση χρόνια δεν σταματώ να μαθαίνω στα παιδάκια μου όλα τα όμορφα πράγματα της βρεφικής και παιδικής ζωής. Ταυτόχρονα, αυτά με μαθαίνουν πώς να είμαι καλύτερη μαμά αλλά και καλύτερος άνθρωπος!
Μαζί τους απέκτησα αστείρευτη υπομονή στις συνεχόμενες σκανταλιές αλλά και στο πείσμα ή τη γκρίνια τους. Έμαθα να ξεκαρδίζομαι στα γέλια χωρίς λόγο και να κυλιέμαι στο πάτωμα, χωρίς να με νοιάζει αν θα λερωθώ. Πλέον έχω αποκτήσεις super αντοχές κι όταν νιώθω ότι θα καταρρεύσω, συνεχίζω δυναμικά. Έμαθα να χαμογελάω ακόμα κι όταν θέλω να κλάψω. Κυρίως όμως, η αγκαλιά μου έγινε τεράστια για να χωράει και τα δύο μαζί. Βιώνω την αληθινή αγάπη…
Αυτοί είναι μόνο λίγοι από τους 50 λόγους που για εμένα είναι υπέροχος ο ρόλος της μαμάς!
Φυσικά, υπάρχουν αρκετές δύσκολες στιγμές που νιώθω εξάντληση ή απογοήτευση. Τότε επαναλαμβάνω νοερά την κουβέντα μιας φίλης μου “Παίρνω δύναμη από τα παιδάκια μου”… Κι έτσι συνεχίζω…
Νιώθω τεράστια ευτυχία ως μαμά. Νιώθω τεράστια ευτυχία ως διδυμομαμά. Όλα τα ζω ταυτόχρονα επί δύο! Είναι ο συγκλονιστικότερος και ο σημαντικότερος ρόλος της ζωής μου.
Ποια μαθήματα πήρες από τα δικά σου παιδάκια; Θα χαρώ πολύ να διαβάσω το μήνυμά σου στα σχόλια κάτω από το άρθρο ή στο email μου.
Αφήστε μια απάντηση