Τι (δεν) πρέπει να κάνεις μετά από καισαρική

Από τη στιγμή που έμαθα ότι ήμουν έγκυος, ήθελα να γεννήσω φυσιολογικά κι όχι με καισαρική τομή. Δεν συμβαίνουν όμως όλα όπως τα επιθυμούμε…

Το βράδυ που ήρθαν στον κόσμο τα δίδυμα αγοράκια μου, ήταν το πιο χαρούμενο αλλά και το πιο οδυνηρό της ζωής μου… Οι πόνοι από την καισαρική ήταν αφόρητοι και κανένα παυσίπονο δεν με βοήθησε.

Όπως με ακούμπησε ο νοσοκόμος στο κρεβάτι, έτσι με βρήκε το πρωί. Δεν άλλαξα θέση ούτε για ένα χιλιοστό. Και να ήθελα, δεν μπορούσα…

Η καισαρική τομή είναι ένας συνηθισμένος τρόπος τοκετού. Δεν παύει όμως να είναι μία χειρουργική επέμβαση. Για πολλές γυναίκες είναι εύκολη και λιγότερο επώδυνη λύση. Για άλλες πάλι είναι επώδυνη και ψυχοφθόρα…

Όπως κι αν το ζεις, υπάρχουν ορισμένα πράγματα που πρέπει και μερικά που δεν πρέπει να κάνεις μετά την καισαρική.

Τι πρέπει να κάνεις

• Όσο κι αν πονάς και δεν θέλεις να κουνηθείς ούτε χιλιοστό από το κρεβάτι, πρέπει την επόμενη μέρα να σηκωθείς και να περπατήσεις έστω και δύο βήματα, ακόμα κι αν τα κάνεις σκυφτή.
• Φρόντισε την τομή. Διατήρησε την περιοχή της τομής στεγνή και καθαρή. Μπορείς να κάνεις ντουζ, αλλά όχι μπάνιο σε μπανιέρα.
• Για να μην πονάς πολύ στις αλλαγές θέσης στο κρεβάτι αλλά και στο σήκωμα και ξάπλωμα, πρέπει να βάζεις δύναμη στα χέρια κι όχι στην κοιλιά.
• Φόρεσε τα εσώρουχα μιας χρήσης που θα σου δώσουν στο μαιευτήριο. Είναι άνετα, βολικά και κυρίως ανώδυνα. Δεν είναι καθόλου κακή ιδέα να συνεχίσεις να τα φοράς για ένα διάστημα και στο σπίτι.
• Δέξου οποιαδήποτε βοήθεια σου προσφέρουν αφού επιστρέψεις σπίτι, τόσο για τις δουλειές όσο και για τη δική σου φροντίδα και του μωρού σου.
• Ξεκουράσου, ενυδατώσου και φάε καλά για να δυναμώσεις.
• Δώσε χρόνο στον εαυτό σου να συνέλθει από την καισαρική αλλά και από τα Baby Blues που πιθανότατα νιώθεις.
• Αν πονάς, σκέψου ότι σε λίγες μέρες θα νιώθεις καλύτερα και θα έχεις ανακτήσει τις δυνάμεις σου πλήρως.
• Αν δεν αντέχεις τον πόνο, μπορείς να πάρεις παυσίπονα.

Τι δεν πρέπει να κάνεις

• Προσπάθησε να αποφύγεις το γέλιο, τον βήχα και οπωσδήποτε το φτάρνισμα. Θα είναι επώδυνα και τα τρία!
• Μέχρι να νιώσεις δυνατή, μην επιστρέψεις στο καθημερινό σου πρόγραμμα με βαριές οικιακές δουλειές.
• Μην πειράξεις την τομή και μην βάλεις καμία επουλωτική κρέμα μέχρι να σου δώσει οδηγίες ο γιατρός σου.
• Δεν αλλάζεις μόνη σου τους επιδέσμους που σου έβαλαν μετά την καισαρική. Θα το κάνει η μαία ή κάποια νοσοκόμα.
• Αν σε ενοχλεί η ιδέα για ένα σημάδι στην κοιλιά σου από την τομή, μην την κοιτάζεις μέχρι να νιώσεις άνετα με την ιδέα.
• Μην ανυπομονείς να “ισιώσεις”. Όσο κι αν προσπαθείς, το σώμα σου έχει ανάγκη τουλάχιστον δεκαπέντε μέρες για να συνέλθει.
• Προσπάθησε να σκέφτεσαι θετικά για να μην σε πιάσει μελαγχολία. Οι ορμόνες σου επηρεάζουν τη συναισθηματική και ψυχική κατάστασή σου.
• Μην νιώθεις ενοχές που δεν γέννησες με φυσιολογικό τοκετό ακόμα κι αν το είχες προγραμματίσει. Ο μαιευτήρας σου ξέρει ποιος είναι ο πιο σωστός τρόπος για εσένα. Σημασία έχει ότι έχεις ένα υπέροχο, υγειές μωράκι στην αγκαλιά σου.
• Μην σηκώνεις βαριά αντικείμενα. Θα νιώσεις τράβηγμα στην τομή.
• Φυσικά, δεν κάνεις γυμναστική και ειδικά κοιλιακούς. Άφησε το σώμα σου να συνέλθει μέχρι να επανέλθεις πλήρως.

Tο ανεξίτηλο σημάδι της αγάπης

Λίγο πριν γεννήσω, παρακολούθησα δωρεάν προγεννητικά μαθήματα θηλασμού και φροντίδας μωρού, και ξενάγηση στο μαιευτήριο που επέλεξα. Αν και ήμουν έγκυος σε δίδυμα, πίστευα ότι θα γεννήσω φυσιολογικά, θα κάνω αποκλειστικό θηλασμό, rooming in και για να προστατεύσω τα μωράκια μου από τα μικρόβια, δεν θα δεχτώ επισκέψεις μετά τη γέννα…

Όπως όμως λέει κι ο σοφός λαός, “Όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει”. Τελικά, γέννησα πρόωρα με καισαρική και τα νεογέννητα αγοράκια μου μπήκαν σε θερμοκοιτίδες στη ΜΕΝΝ.

Δεν έκανα rooming in και δεν μπόρεσα να τα θηλάσω αμέσως. Τα Baby Blues ήρθαν πολύ σύντομα, ένιωθα μοναξιά και μελαγχολία και ήθελα κόσμο κοντά μου. Δέχτηκα όλες τις επισκέψεις μου…

Για τις επόμενες δεκαπέντε μέρες, περπατούσα σκυφτή. Ήμουν απογοητευμένη, κατηγορούσα εν μέρη τον εαυτό μου που δεν γέννησα φυσιολογικά, πονούσα και νόμιζα ότι δεν θα ισιώσω ποτέ. Έκανα μικρά βηματάκια με μεγάλη προσοχή και γενικά είχα κατεβάσει ταχύτητες. Δεν μπορούσα να σηκώσω κανένα βάρος, να γελάσω και να βοηθήσω τον εαυτό μου. Έκανα υπερπροσπάθεια για να βλέπω τα μωρά μου κάθε απόγευμα στο επισκεπτήριο της ΜΕΝΝ, έστω και δεκαπέντε λεπτά μόνο.

Η καισαρική για εμένα ήταν ένα ψυχικό και σωματικό σοκ. Σαν εμπειρία δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Το σημάδι σαν χαμόγελο στην κοιλιά μου, θα το κουβαλάω για πάντα μαζί μου. Υπάρχει στην καρδιά και στο σώμα μου. Είμαι πολύ περήφανη γι’ αυτό! Είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της άνευ όρων αγάπης μου…

Αν με ρώταγες, αν θα το έκανα ξανά, θα απαντούσα: “Ξανά και ξανά και ξανά και ξανά…”.

Γέννησες με καισαρική; Ένιωθες κι εσύ όπως εγώ; Θα χαρώ πολύ αν γράψεις για αυτήν την εμπειρία σου, στα σχόλια, κάτω από το άρθρο.